+*+*+* (คำพ้อง )+*+*+*
คำพ้อง คือ คำที่มีความเหมือนกันในด้านการเขียนหรือการอ่าน ดังนั้นคำพ้องจึงแบ่งออกเป็น ๒ ชนิด
๑. คำพ้องรูป ได้แก่ คำที่เขียนเหมือนกัน แต่อ่านออกเสียงไม่เหมือนกัน และมีความหมายต่างกัน เวลาอ่านต้องสังเกต ความหมายในประโยคจึงจะอ่านได้ถูกต้อง
ตัวอย่าง
คุณครูให้นักเรียนนั่งสมาธิทุกวัน สมาธิ อ่านว่า สะ - มา - ทิ คือ ความตั้งมั่นแห่งจิต ความสำรวมใจให้แน่วแน่
คุณพ่อชอบนั่งขัดสมาธิ สมาธิ อ่านว่า สะ - หมาด คือ ขาพาดขัดไขว้กัน
น้องอาบน้ำในสระ สระ อ่านว่า สะ แปลว่า บ่อ
น้องเขียนสระอา สระ อ่านว่า สะ - หระ คือ ตัวที่ทำให้คำมีเสียง
บนหัวกุ้งมีกรีที่ตรงกลาง กรี อ่านว่า กะ - รี ิคือ กระดูกบนหัวกุ้ง
คำเรียกช้างแต่ก่อนเก่าเขาเรียกกรี กรี อ่านว่า กรี คือ ช้าง ผู้มีมือ
คนแขมแปลว่าชาวเขมร แขม อ่านว่า ขะ - แม คือ คนเขมร
ต้นแขมเอนเพราะลมพัดสะบัดไหว แขม อ่านว่า แขม คือ ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ลำต้นคล้ายอ้อยแต่เล็กกว่า
๒. คำพ้องเสียง ได้แก่ คำที่ออกเสียงเหมือนกัน แต่การเขียนและความหมายต่างกัน ดังนั้น ในการใช้จึงต้องนำไปใช้ ให้ถูกต้องตามความหมายของคำ
ตัวอย่าง
จัน หมายถึง ชื่อผลไม้ที่สุกเหลือง หอมรับประทานได้ เช่น ลูกจัน
จันทน์ หมายถึง ชื่อต้นไม้ที่มีเนื้อไม้ ดอกและผลหอม นำมาทำยาและเครื่องหอม เช่น ต้นจันทร์
จันทร์ หมายถึง ดวงเดือน , ชื่อผลไม้ที่มีเนื้อไม้ เช่น ดวงจันทร์ วันจันทร์
จรร หมายถึง ความประพฤติ
โจษ หมายถึง เล่าลือ , กล่าวขาน เช่น โจษจัน
โจทก์ หมายถึง ผู้ฟ้อง , ผู้กล่าวหา เช่น โจทก์ และ จำเลย
โจทย์ หมายถึง คำถามในวิชาเลข เช่น โจทย์เลข
พัน หมายถึง จำนวน ๑o ร้อย , มัดโดยรอบ , เกี่ยวข้องกัน เช่น พันบาท พันเชือก ผูกพัน
พันธ์ หมายถึง ผูกมัด , ชื่อเดือนที่ ๒ ใน ๑ ปี เช่น สัมพันธ์ กุมภาพันธ์
พันธุ์ หมายถึง เชื่อสาย , เหล่ากอ เช่น เผ่าพันธุ์ สืบพันธุ์
พรรณ หมายถึง สี , ผิว , ชนิด เช่น ผิวพรรณ พรรณไม้
ภัณฑ์ หมายถึง สิ่งของ เช่น พัสดุภัณฑ์
การ หมายถึง กิจธุระ , งาน เช่น การบ้าน การเมือง
กาล หมายถึง เวลา , สถานที่ เช่น กาลครั้งหนึ่ง กาลเทศะ
การณ์ หมายถึง มูลเหตุ เช่น เหตุการณ์
กาญจน์ หมายถึง ทอง เช่น กาญจนา